— poza strukturą platformy, poza metodami i ramami.
To przestrzeń, w której dzielę się fragmentami prawdziwego życia: swojego i Ferdo.

Znajdziesz tu opowieści o tym, jak powstawała cała ta przestrzeń, jak wyglądała moja droga — z jej zakrętami, kryzysami, momentami siły i zwątpienia.
Pojawiają się tu również sprawy bardzo zwyczajne: zainteresowania, codzienne obserwacje, myśli, które nie mieszczą się w innych sekcjach.

To także miejsce na historie o zdrowiu i ciele — o diecie, która pomogła mi schudnąć 30 kg, o stresie, który sprawił, że później przytyłam 15 kg, o tym, jak ciało reaguje na życie, emocje i przeciążenie. Bez idealizacji, bez porad — po prostu z doświadczenia.

W tej przestrzeni jest też Ferdo — jako pies, nie symbol.
Czasem pojawi się historia z codziennego spaceru, czasem informacja, że skręcił łapę, czasem coś, co rozbawi albo zatrzyma na chwilę.

Moja przestrzeń nie ma celu edukacyjnego ani rozwojowego.
Jest zaproszeniem do bycia człowiekiem — takim, jakim się jest, z życiem, które toczy się obok projektów i idei.