pod wpływem osobistych doświadczeń depresji zawodowej, a także uważnej obserwacji relacji międzyludzkich w dużych miejscach pracy — korporacjach i innych strukturach systemowych.
To środowiska, w których spotykają się ludzie z różnych stron świata, o odmiennych kulturach, językach i religiach, często funkcjonując pod silną presją oczekiwań i tempa.

W takich systemach napięcie rzadko dotyczy wyłącznie zadań.
Często jest efektem braku regulacji, przeciążenia układu nerwowego i utraty poczucia sensu, które z czasem prowadzą do wypalenia, wycofania lub konfliktów.

FIM w miejscach pracy i systemach nie koncentruje się na wydajności ani optymalizacji.
Skupia się na człowieku w systemie — jego stanie, granicach, relacjach i zdolności do zachowania wewnętrznej równowagi w złożonych strukturach.

To przestrzeń, w której człowiek nie musi dopasowywać się kosztem siebie, aby funkcjonować w świecie pracy.